مهندسان جوان

یه شعر شیرازی هست که حس کردم خوندنش میتونه جالب باشه!!!

شُمُو! او مهر و وفات رفته کُجُو
تازگی ها او صَفات ، رفته کُجُو
شُمُو که اهل ئی حرفا ، نبودی
خواسَّنِت ، جونِ کاکات ، رفته کُجُو
شُمُو یِی وَختی چیشات آتیش میزد
او جرقه تو چیشات ، رفته کُجُو
شُمُو! لجبازیم اندازه داره
از ئی لجبازی ، اِبات رفته کُجُو
شُمُو تکه دل ما رِ ندیدی
میگی اَی نیس تو چیات ، رفته کُجُو
شُمُو اُوضُوی اَلِه اِنگار ئی کارات
فکر سنگینی کارات ، رفته کُجُو
شُمُو گفتی مِثِ خلخال بِپاتَم
حالُو او خلخال پات رفته کُجُو
شُمُو! غم تا بُوغُورونَه م اومده
نَپِه دل نازکیات ، رفته کُجُو...