ده مرد و يک زن به طنابي آويزان بودند. طناب تحمل وزن يازده نفر را نداشت. بايد يکنفر طناب را رها مي کرد وگرنه همه سقوط مي کردند. زن گفت من در تمام عمر هميشه عادت داشتم که داوطلبانه خودم را وقف فرزندان و همسرم کنم و در مقابل چيزي مطالبه نکنم. من طناب را رها مي کنم چون به فداکاري عادت دارم. در اين لحظه مردان سخت به هيجان آمدند و شروع به کف زدن کردند ...